Bordroların İmzalı-İhtirazı Kayıtsız Olması Durumunda Daha Fazla Çalışma Yazılı Belgeyle Kanıtlanmalıdır

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi kararında (Esas : 2025/6451; Karar : 2025/9690; Tarih : 09.12.2025);

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin
kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar
kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça
imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş ve işyerinden çıkışı
gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın yazılı
belgelerle kanıtlanamaması durumunda tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun
dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen
yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa işçi tarafından gerçekte
daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak işçinin fazla çalışma
alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazı kaydının bulunması hâlinde, bordroda
görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve
ihtirazı kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı
yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı hâlde, fazla çalışma ücreti
tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla
yapılması durumunda ise işçinin ihtirazı kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin
üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkân dâhilindedir. İşyerinde çalışma düzenini
bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez. Aynı ispat
kuralları hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacakları için de geçerlidir. Çalışma
sürelerinin ispatı noktasında işverene karşı dava açan tanıkların beyanlarına ihtiyatla
yaklaşılması gerekir. Fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının
ispatında salt davacı ile menfaat birliği içinde bulunan veya işverene karşı davası bulunan tanık
beyanlarıyla sonuca gidilemez.
Bununla birlikte başkaca delil ya da olgularla desteklenen bu tanık beyanlarına itibar edilmelidir.
Bu çerçevede; işin ve işyerinin özellikleri, davalı tanıklarının anlatımları, iş müfettişinin
düzenlediği tutanak veya raporlar ve aynı çalışma dönemi ile ilgili olarak söz konusu alacakların
varlığına ilişkin kesinleşmiş mahkeme kararları gibi hususlar delil ya da olgular olarak
değerlendirilebilir. Somut uyuşmazlıkta davacının imzalı puantaj kayıtlarının bulunduğu
dönemde fazla çalışması bulunmadığından hesaplama yapılmadığı, puantaj kaydı bulunmayan
dönem bakımından ise tanık beyanlarına göre haftanın 5 günü 09.00-23.00 saatleri arası
çalıştığı, buna göre haftalık 25 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek fazla çalışma alacağı
hesaplanmıştır. Dosya kapsamında bulunan bir döneme ait davacı imzalı puantaj kayıtlarında
davacının çalışma saatlerinin genel olarak 09.00-17.30 saatleri arasında olduğu

anlaşılmaktadır. Puantaj bulunmayan dönemde davacı tanık beyanlarına göre davacının
çalışma saatleri tespit edilmiştir. Davacı tanıkları davacının 09.00-17.00 saatleri arasında
çalıştığını, ancak bu çalışma saatlerinin dışında da çalıştığını belirtmişlerse de davacının
17.00'den sonra çalıştığına dair net beyanlarının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Dosya
kapsamında dinlenen tanıkların beyanları, yapılan işin niteliği ve puantaj kayıtları birlikte dikkate
alındığında; davacının fazla çalışma iddiasını ispatlayamadığı kabul edilmelidir. Hâl böyle
olunca fazla çalışma alacağının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabul
edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.